Zo vrij als een vogel

Ik maak nooit iets, er ontstaat zomaar iets . Als ik iets maak komt er plots een beeld naar voren en dat werk ik uit. Misschien heet het wel “Onstaanskunst”. Ik werk altijd vanuit mijn gevoel en met lagen. Soms gaan er wel drie tot vier lagen over elkaar heen op het doek en deze lagen verf smeer ik dan over elkaar uit op het doek, en ik maak er krassen in met mijn handen of met de penseel. Soms ga ik er met een liniaal over heen of juist met een natte spons en haal ik juist verf weg waardoor de kleuren van de onderste laag weer naar boven toe komen. Ik werk ook vaak aan twee verschillende werken tegelijk, zodat de verf op het ene doek kan drogen en ik toch verder werken kan.

Omdat het dan allemaal in een soort van stroomversnelling gebeurd en ik ook nog al snel moe ben heb ik niet eens zoveel tijd om te schilderen en gebeurd het allemaal in etappes. Aan mijn beide polsen heb ik geen kraakbeen meer en vaak krijg ik de tubes niet open en dan raak ik ook nog wel eens geïrriteerd onder het schilderen! 🙂 waardoor ik ook wel eens wat meer pit in het schilderen gooi juist daardoor  en het gevoel op die manier eruit gooi en omzet in kunst!.

Al met al is er ook vaak een pauze nodig het door de gedwongen rust die ik tussendoor moet nemen dat ik de tijd geef aan het schilderij om te ontstaan en de tijd neem erover na te denken. Wat van nature ben ik best een ongeduldig type.

Ik ben echt sprakeloos dit keer, en ik ben zoals altijd weer ontroerd en dankbaar door dit proces. Ditmaal zie ik mijn gids en  een vogel die vliegt. Ze laat me zien dat het tijd is te gaan vliegen. Of misschien wil ze wel zeggen dat ik “los moet laten”. “Vrij als een vogel”. Er is zoveel te zien. Ik zie ook de twee lege handen. Je staat altijd met lege handen, klaar om te ontvangen. Klaar om te geven. De kleuren zijn prachtig. De witte (gele) duif van vrede en de heel afbeelding heeft voor mij iets toverachtigs, magisch. Ik vind het bijzonder dat dit mij gegeven is. Ik ben geraakt dat mijn gids zich af en toe op deze manier aan mij toont. Oh ik weet nu wat het is. Het is de goede fee!Het leven is “betoverend mooi”. Nu dat duidelijk is verdwijnt deze waarneming ineens zie ik het allemaal weer anders…en zie ik de gele figuur (links boven) als een schildpad die met zijn nagels een spoor heeft achtergelaten in het zand of water. De afbeelding van de vrouw eronder is die van een waternimf. Een schildpad maant meestal aan dat iets eeuwenoud is of om het rustig aan te doen. De handen van de nimf zijn ook die de handen van een oranje kreeft. Misschien is het toch Arielle de zeemeermin en niet de goede fee :-). Wellicht kan ik ook eens kijken op een ander manier en is in dit schilderij de waarneming aan verandering onderhevig. Wat zeggen jullie..? maak nooit kunst onstaanskunst 01

Advertenties

Over Chantal's blog

Persoonlijk Blog over de ziekte van Lyme, natuurgeneeskunde, medium schilderijen en tekeningen, spiritualiteit.
Dit bericht werd geplaatst in Verzamelcategorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s